Zaburzenie częściowe (2009)

Wysoko nad ziemią chmury zajmują się pracą, której ludzie nigdy nie widzą. Z miękkiej materii tworzą niemowlęta, szczeniaki, kocięta i inne młode stworzenia, a bociany odbierają je i dostarczają przyszłym rodzicom. Większość ptaków dostaje spokojne, słodkie przesyłki. Peck ma mniej szczęścia, ponieważ jego partnerem jest Gus, samotna szara chmura ze szczególnym talentem do powoływania do życia zwierząt trudnych w transporcie. Krokodyl gryzie, baran uderza rogami, jeż zostawia kolce, ale wierny bocian za każdym razem wraca po następne zadanie. Gus cieszy się z kolejnych stworzeń i nie od razu zauważa, jak bardzo jego pomysły wyczerpują partnera. Gdy pojawia się szczególnie niebezpieczna przesyłka, Peck odlatuje w stronę innej chmury. Dla Gusa wygląda to jak porzucenie w chwili, kiedy najbardziej potrzebuje przyjaciela. Gus zostaje sam z kolejnym stworzeniem i nie wie, dlaczego dotychczas niezawodny partner nagle wybrał kogoś innego. Urażona chmura reaguje coraz gwałtowniej, podczas gdy Peck próbuje przygotować się do następnej dostawy tak, by tym razem nie skończyć z kolejnymi obrażeniami. Peck nie potrafi powiedzieć partnerowi, dlaczego odlatuje, a Gus nie zna powodów jego decyzji, więc kilka gestów wystarcza do powstania całego konfliktu. Ponieważ bohaterowie praktycznie nie używają słów, ich relacja rozwija się przez spojrzenia, ruch i kolejne nieudane dostawy. Ostateczny problem wymaga nie rezygnacji z pracy Gusa, lecz znalezienia bezpieczniejszego sposobu jej wykonywania.