To nie mój film (2024)

Kacper Rogulski to reżyser po pięćdziesiątce z solidnym dorobkiem i ciągnącym się za nim poczuciem, że zrobił już chyba wszystko, co chciał. Kiedy dostaje zlecenie nakręcenia romansu, w który nie wierzy, zatrudnia jako scenarzystkę swoją dawną studentkę Martę, z którą kiedyś łączyło go coś więcej niż tylko relacja zawodowa. Współpraca szybko odkrywa stare emocje, niezagozone waśnie i wzajemne pretensje, które przez lata oboje trzymali za zamkniętymi drzwiami. Kacper traktuje projekt z ironicznym dystansem, Marta podchodzi do niego z pełnym zaangażowaniem i przekonaniem, że historia na ekranie może powiedzieć coś prawdziwego — i to właśnie różnica między nimi napędza i komplikuje współpracę. Na planie filmowym, gdzie wszystko jest zaplanowane i kontrolowane, rzeczy wymykają się spod kontroli w sposób, którego żadne z nich nie przewidywało. Polska komedia romantyczna z warstwą metafilmową bawi się konwencją gatunku, stawiając po środku dwoje dorosłych ludzi, którzy doskonale wiedzą, jak wygląda romans w kinie, i którzy jednocześnie nie bardzo wiedzą, co z sobą zrobić w prawdziwym życiu.