Igrzyska śmierci: Kosogłos. Część 2 (2015)

Katniss Everdeen wraca do Dystryktu 13 po wydarzeniach, które pozostawiły Peetę Mellarka głęboko zmienionego przez tortury i manipulację Kapitolu. Rebelia zbliża się do decydującego etapu, a kolejne dystrykty przechodzą na stronę powstańców. Dla Katniss zwycięstwo ma jednak bardzo osobisty wymiar. Chce dotrzeć do prezydenta Snowa i zakończyć wojnę u źródła. Prezydent Coin widzi w niej przede wszystkim symbol potrzebny do mobilizowania ludzi, dlatego zamiast samotnej misji kieruje ją do specjalnego oddziału poruszającego się za głównymi siłami. W grupie znajdują się między innymi Gale, Finnick oraz Peeta, którego obecność budzi obawy pozostałych. Droga przez Kapitol przypomina kolejne igrzyska. Ulice zostały wyposażone w śmiertelne pułapki, automatyczne mechanizmy i zasadzki projektowane przez tych samych ludzi, którzy przez lata tworzyli areny dla trybutów. Oddział musi poruszać się między opuszczonymi budynkami, kanałami i strefami ostrzału, wiedząc, że każdy krok może uruchomić następne zagrożenie. Katniss coraz wyraźniej dostrzega też różnicę między obaleniem Snowa a zbudowaniem świata po jego upadku. Gdy propaganda obu stron zaczyna mieszać prawdę z politycznym interesem, dziewczyna musi sama zdecydować, komu ufa i czego właściwie ma dotyczyć ostateczne zwycięstwo. Coraz bliższy finał wojny nie oznacza więc prostego podziału na dobrych i złych. Katniss musi obserwować również własnych sojuszników, bo władza zdobywana w imię wolności może zacząć korzystać z metod bardzo podobnych do tych, przeciwko którym wybuchło powstanie.