Dzwoneczek (2008)

Pierwszy śmiech dziecka niesiony wiatrem trafia do Przystani Elfów i daje życie nowej wróżce. Podczas ceremonii bohaterka poznaje swój talent: zostaje cynką, odpowiedzialną za konstruowanie oraz naprawianie przedmiotów potrzebnych innym mieszkańcom. Nie jest zachwycona. Zbliża się wyprawa na Stały Ląd, gdzie wróżki mają przygotować nadejście wiosny, a cynki zwykle nie biorą udziału w takich podróżach. Zamiast zaakceptować własne zdolności, młoda mieszkanka Przystani Elfów próbuje nauczyć się talentów przyjaciółek. Mgiełka panuje nad wodą, Różyczka zajmuje się roślinami, Iskierka światłem, a Jelonka zwierzętami. Kolejne ćwiczenia kończą się gorzej, niż zakłada, szczególnie że impulsywna Widia nie ma ochoty ułatwiać jej zadania. Jedyną dziedziną, w której bohaterka działa bez wysiłku, pozostaje majsterkowanie, lecz właśnie tego daru próbuje się pozbyć. Upór prowadzi do pomysłu zagrażającego przygotowaniom do wiosny i pracy wielu wróżek naraz. Dopiero wtedy musi przestać porównywać się z innymi i sprawdzić, czy umiejętność naprawiania rzeczy może okazać się bardziej potrzebna, niż wcześniej sądziła. Pomagają jej przyjaciele oraz Terencjo, jeden z mieszkańców Przystani Elfów. Wróżka Duszka i królowa Klarion obserwują jej postępy, ale sposobu na naprawienie własnego błędu młoda cynka musi poszukać sama. Czasu jest niewiele, ponieważ termin wyprawy na Stały Ląd szybko się zbliża.