Drzewa milczą (2024)

Runa ma szesnaście lat i pochodzi z Kurdystanu, skąd uciekła z rodziną przed atakami ISIS. Ich droga do bezpieczeństwa wiodła przez polsko-białoruską granicę, gdzie w trakcie ucieczki straciła matkę i musiała natychmiast przejąć jej rolę w rodzinie. W obozie dla uchodźców Runa uczy się nowego języka, nowej rzeczywistości i tego, czego żadna szesnastolatka nie powinna musieć się uczyć tak szybko – jak zadbać o czworo młodszego rodzeństwa i zagubionego ojca, który nie potrafi odnaleźć się w obcym kraju. Dokument Agnieszki Zwiefki unika politycznych komentarzy i skupia się wyłącznie na tym, jak wygląda codzienne życie Runy, jej obowiązki i małe chwile, w których jest po prostu dziewczyną próbującą myśleć o swojej przyszłości. Kamera towarzyszy jej w szkole, w domu i w chwilach samotności, tworząc portret młodej osoby, której dzieciństwo zostało brutalnie przerwane przez okoliczności, na które nie miała żadnego wpływu.