Cień Boga (2025)

Ojciec Dominic jest egzorcystą z wieloletnim doświadczeniem — człowiekiem, który widział wystarczająco dużo, żeby nie bać się tego, z czym przychodzą do niego inni. Kiedy dostaje wezwanie do przeprowadzenia egzorcyzmu, który ze względu na okoliczności musi pozostać nieoficjalny i nieautoryzowany przez diecezję, godzi się — jest to egzorcyzm jego własnego ojca. Zna liturgię, zna rytuał, wie, czego się spodziewać. To, czego nie spodziewa się podczas modlitwy i konfrontacji, kompletnie burzy fundamenty jego teologii: siła, z którą walczy, nie odpowiada żadnemu wzorcowi demonicznej obecności, który kiedykolwiek opisywały księgi ani z którym kiedykolwiek miał do czynienia. Zaczyna podejrzewać — z narastającym przerażeniem i jeszcze większą fascynacją — że to, co opętało jego ojca, może nie być wrogie. Może być święte. Może być samym Bogiem. Kanadyjski horror teologiczny wywraca konwencję egzorcystycznego kina na drugą stronę, stawiając bohatera nie przed demonem, którego trzeba wypędzić, ale przed pytaniem, którego żaden rytuał nie przewiduje i na które żadna modlitwa nie daje gotowej odpowiedzi.