Martwe zło: Ogień (2026)

Śmierć męża pozostawia Alice bez bezpiecznego miejsca i z pytaniami, na które nie zdążyła otrzymać odpowiedzi. Szukając schronienia, kobieta przyjeżdża do odosobnionego domu należącego do rodziny zmarłego. Spotkanie bliskich ma pomóc wszystkim przejść przez żałobę, lecz napięcie obecne między domownikami szybko wskazuje, że każdy inaczej pamięta człowieka, który ich łączył. Zanim Alice zdoła odnaleźć się w nowym otoczeniu, w budynku budzi się siła zdolna przejmować ciała żywych. Kolejni członkowie rodziny zaczynają zachowywać się w nieludzki sposób, a ich przemiana zamienia zamknięte spotkanie w walkę o przetrwanie. Zło wykorzystuje poczucie winy, żal i niewypowiedziane pretensje, by skłócić tych, którzy jeszcze pozostają sobą. Dom odcina bohaterów od pomocy, a każda próba ucieczki prowadzi przez pomieszczenia zajęte przez opętanych. Głosy bliskich i nagłe zmiany zachowania nie pozwalają rozpoznać, czy ktoś rzeczywiście potrzebuje pomocy, czy jedynie próbuje zwabić następną ofiarę. Alice musi ustalić, kto nadal jest człowiekiem, i znaleźć sposób na powstrzymanie istot przechodzących z jednego ciała do następnego. Im dłużej trwa noc, tym mniej wyraźna staje się granica między wspomnieniami zmarłego a głosem demonicznej obecności. Rodzinne schronienie zmienia się w pułapkę, w której przetrwanie wymaga zmierzenia się zarówno z krwiożerczymi napastnikami, jak i z tajemnicami ukrywanymi przed przyjazdem Alice.