Był sobie kot (2024)

Beckett uważa, że otrzymał od losu wszystko, czego potrzebuje. Jako rozpieszczony kot mieszka z Rose, młodą badaczką pracującą nad ochroną pszczół, i traktuje jej uwagę jak własność. Pojawienie się Larry’ego, dawnego znajomego dziewczyny, natychmiast wywołuje zazdrość. Próba pozbycia się rywala kończy się wypadkiem, podczas którego Beckett traci dziewiąte życie. W zaświatach błaga o możliwość powrotu, przekonany, że musi odzyskać Rose. Otrzymuje dodatkowy zestaw żyć, lecz każde z nich spędza w innym ciele. Wraca kolejno jako borsuk, szczur, karaluch, papuga, ryba, pies i koń, za każdym razem mierząc się z odmiennymi ograniczeniami. Rose nie rozpoznaje w kolejnych zwierzętach ukochanego kota, a Beckett stopniowo odkrywa, jak wygląda świat z perspektywy istot, które wcześniej lekceważył. Równocześnie profesor Craven, przełożony Rose, próbuje zniszczyć jej badania nad ratowaniem pszczół. Chce zastąpić owady własnymi dronami i nie zamierza dopuścić, aby skuteczna metoda młodej naukowczyni zagroziła jego interesom. Beckett musi przestać koncentrować się wyłącznie na odzyskaniu dawnej wygody. Kolejne wcielenia uczą go odwagi, empatii oraz poświęcenia, a każde utracone życie przybliża moment, w którym będzie musiał zdecydować, czy ważniejszy jest powrót do własnego ciała, czy uratowanie Rose i jej pracy.