Barbie (2023)

Perfekcyjny poranek w Barbielandzie ma swoje rytuały: różowy dom bez pełnych ścian, śniadanie bez jedzenia, uśmiechy bez wysiłku i dzień zaplanowany tak, jakby kryzysy egzystencjalne nie miały prawa wstępu. Stereotypowa lalka żyje w świecie, w którym kobiety zajmują najważniejsze stanowiska, a Kenowie krążą po plaży, szukając sensu w cudzym spojrzeniu. Pęknięcie pojawia się nagle, w środku tanecznej pewności siebie, razem z myślą o śmierci, płaskimi stopami i cellulitem, czyli katastrofami niewyobrażalnymi dla plastikowej doskonałości. Dziwna Barbie podpowiada wyprawę do prawdziwego świata, gdzie trzeba odnaleźć dziewczynkę odpowiedzialną za ten emocjonalny przeciek. Ken jedzie za nią i odkrywa patriarchat, Gloria oraz Sasha wnoszą do sprawy ludzkie rozczarowania, a szefowie Mattela próbują przywrócić wszystko do pudełkowego porządku. Powrót do Barbielandu nie przynosi prostego ratunku, bo idealna kraina już została przejęta przez męskie fantazje o władzy. Za kolorową fasadą ujawnia się pytanie, kto właściwie ma prawo decydować o czyjejś roli, ciele, pracy i zakończeniu. Trzeba więc poskładać od nowa nie tylko ustrój, lecz także wyobrażenie o sobie. Komedia wyrasta z kontrastu między zabawkową prostotą a ludzkim chaosem. Nagle nawet plastikowe uśmiechy muszą pomieścić gniew, wstyd, solidarność i świadomość, że nikt nie jest wyłącznie funkcją cudzych oczekiwań.