Arka Noego. Ahoj, przygodo! (2024)

Vini i Tito są nierozłącznymi myszami tworzącymi muzyczny duet. Vini układa teksty i marzy o występach, choć paraliżuje go trema, natomiast Tito potrafi wydobywać melodie z niewielkiej gitary wykonanej z łupiny orzecha. Gdy Noe rozpoczyna budowę wielkiej arki przed nadchodzącym potopem, przyjaciele chcą znaleźć się na pokładzie. Zasady pozwalają jednak zabrać tylko jednego samca i jedną samicę każdego gatunku, dlatego dla dwóch samców myszy nie ma miejsca. Z pomocą pomysłowego karalucha przedostają się na statek w ukryciu. Szybko okazuje się, że uniknięcie wody było dopiero pierwszym problemem. Lew Baruk próbuje podporządkować sobie pozostałe zwierzęta, wspierany przez drapieżników widzących w roślinożercach przyszłe pożywienie. Napięcie na zatłoczonej arce rośnie, a Noe nie jest w stanie pilnować każdego pokładu. Vini i Tito proponują konkurs piosenek, który ma odciągnąć zwierzęta od konfliktu i dać wszystkim szansę zaprezentowania własnego głosu. Muzyka łączy gatunki, ale również ujawnia ambicje oraz rywalizację uczestników. Myszy muszą działać tak, by nikt nie odkrył ich nielegalnej obecności. Gdy sztorm uszkadza statek i zaostrza spór między mięsożercami a roślinożercami, konkurs przestaje być wyłącznie zabawą. Podczas burzy przyjaciele przekonują się, że wspólny rytm może powstrzymać bunt skuteczniej niż siła największych mieszkańców arki.