101 dalmatyńczyków (1961)

Pongo mieszka w Londynie ze swoim właścicielem Rogerem i dochodzi do wniosku, że obaj potrzebują towarzystwa. Podczas spaceru zwraca uwagę na Czikę oraz jej opiekunkę Anitę. Starannie aranżowane spotkanie kończy się powodzeniem: ludzie zakochują się w sobie, a dwa dalmatyńczyki wkrótce tworzą własną rodzinę. Czika rodzi piętnaście szczeniąt, które natychmiast wzbudzają zainteresowanie Cruelli De Mon, dawnej znajomej Anity. Kobieta chce kupić cały miot i reaguje wściekłością na odmowę. Niedługo później Baryła i Nochal włamują się do domu i porywają młode. Policja nie znajduje skutecznego tropu, więc Pongo i Czika korzystają ze szczekania o zmierzchu, zwierzęcej sieci przekazywania informacji przez całe miasto i okolice. Wiadomość dociera na wieś, gdzie inne psy odnajdują zaginione szczenięta. Sytuacja okazuje się poważniejsza, niż rodzice przypuszczali. Cruella zgromadziła znacznie więcej młodych dalmatyńczyków i zamierza wykorzystać ich cętkowane futra do stworzenia płaszcza. Pongo i Czika ruszają przez zimową Anglię, by dostać się do kryjówki oraz wyprowadzić wszystkie psy, zanim porywacze wykonają polecenie swojej pracodawczyni. Powrót do Londynu wymaga pomocy wielu zwierząt i ciągłego unikania ludzi śledzących każdy ich ruch. Zwierzęta organizują kolejne etapy ucieczki bez pomocy ludzi, wykorzystując znajomość dróg, gospodarstw i środków transportu na całej trasie.