Złoto (2022)

Dwaj nieznajomi spotykają się podczas podróży przez australijskie pustkowie i przypadkowo odkrywają ogromny samorodek złota. Znalezisko może odmienić ich życie, ale wydobycie wymaga ciężkiego sprzętu, którego nie mają na miejscu. Jeden z mężczyzn wyrusza do odległej osady po koparkę, drugi zostaje przy skarbie, aby pilnować go przed obcymi. Początkowo samotny strażnik wierzy, że czeka go zaledwie kilka dni dyskomfortu. Temperatura rośnie, zapasy wody szybko się kurczą, a prowizoryczne schronienie nie chroni przed burzami piaskowymi i nocnym chłodem. Kontakt przez radio staje się coraz mniej pewny. Bohater zaczyna podejrzewać, że wspólnik może nie wrócić albo celowo przeciąga wyprawę. Na pustyni pojawiają się dzikie psy oraz przypadkowi podróżni, których obecność zagraża tajemnicy znaleziska. Chciwość każe mu pozostawać przy samorodku nawet wtedy, gdy rozsądek nakazuje szukać ratunku. Izolacja i wyczerpanie zacierają granicę między realnym zagrożeniem a omamami. Każda godzina zwiększa wartość obietnicy bogactwa i jednocześnie zmniejsza szansę na przeżycie. Mężczyzna musi zdecydować, czy kawałek metalu jest wart ceny, którą płaci własnym zdrowiem, zaufaniem i zdolnością racjonalnego działania. Pozostawiony sam człowiek zaczyna także niszczyć otoczenie w poszukiwaniu cienia i paliwa, nie zauważając, że każde rozwiązanie krótkoterminowego problemu pogarsza jego położenie.