Mechaniczna pomarańcza (1971)

Alex DeLarge spędza noce z grupą kolegów, przemierzając futurystyczną Anglię w poszukiwaniu przemocy i mocnych wrażeń. Potrafi z równym zachwytem słuchać Beethovena, jak znęcać się nad przypadkowymi ludźmi. Jego pozycja w grupie zaczyna jednak słabnąć, gdy Georgie i Dim kwestionują sposób, w jaki dzieli władzę oraz planuje kolejne napady. Próba ponownego narzucenia im posłuszeństwa prowadzi do zdrady. Po brutalnym przestępstwie Alex zostaje zatrzymany i skazany na wieloletnie więzienie. Tam dowiaduje się o eksperymentalnej metodzie resocjalizacji, która ma skrócić karę do zaledwie kilku tygodni. Terapia Ludovica wykorzystuje leki i przymusowe oglądanie scen przemocy, aby wywołać fizyczną odrazę wobec agresji. Alex zgłasza się dobrowolnie, widząc w programie najkrótszą drogę na wolność, choć nie interesuje go moralna przemiana. Skutki eksperymentu okazują się znacznie szersze niż zakładano, zwłaszcza że podczas seansów wykorzystano również muzykę, którą uwielbia. Po opuszczeniu więzienia chłopak trafia do świata pamiętającego jego wcześniejsze czyny. Pozbawiony możliwości obrony spotyka dawnych znajomych i ofiary, a państwowy program zaczyna ujawniać pytanie, czy wymuszone posłuszeństwo można w ogóle nazwać poprawą człowieka. Państwo ogłasza terapię sukcesem, ale codzienność szybko sprawdza jej cenę, gdy odruch wywołany przez przemoc odbiera Alexowi możliwość samodzielnego wyboru reakcji.