Anon (2018)

W niedalekiej przyszłości każdy człowiek posiada implant zapisujący wszystko, co widzi, a państwowy system pozwala policji odtwarzać wspomnienia i identyfikować przechodniów w czasie rzeczywistym. Prywatność praktycznie nie istnieje, dlatego przestępstwa wydają się łatwe do wykrycia. Detektyw Sal Frieland bada jednak serię zabójstw, w których cyfrowy zapis ofiary zostaje zastąpiony perspektywą sprawcy. Morderca potrafi usuwać dane, przejmować cudzy wzrok i znikać z rejestrów, na których opiera się cały porządek społeczny. Sal przypomina sobie młodą kobietę napotkaną na ulicy, przy której system nie wyświetlił żadnego nazwiska ani historii. Policja podejrzewa, że tajemnicza hakerka świadczy usługi polegające na kasowaniu kompromitujących wspomnień. Detektyw przyjmuje fałszywą tożsamość i zleca jej usunięcie wymyślonego zdarzenia, chcąc zdobyć dowody. Operacja szybko przenosi się do jego własnego umysłu, a ktoś zaczyna modyfikować widziane przez niego obrazy. Sal nie wie, czy obserwuje rzeczywistość, przygotowaną pułapkę, czy zapis wprowadzony po fakcie. Kolejne zgony sugerują, że ścigana kobieta może być sprawczynią, lecz równie dobrze ktoś wykorzystuje jej umiejętności jako zasłonę. Aby rozwiązać sprawę, policjant musi działać poza systemem, który dotąd traktował jak niepodważalne źródło prawdy. Im głębiej Sal wchodzi w cyfrowe podziemie, tym częściej sam staje się obserwowanym celem, pozbawionym przewagi zawodowego dostępu.