Leviticus (2026)

Naim i Ryan dorastają w niewielkiej australijskiej społeczności, gdzie religijne zasady oraz lęk przed odrzuceniem wyznaczają granice ich codzienności. Chłopcy spotykają się w ukryciu, niepewni, komu mogą zaufać i jak nazwać rodzące się między nimi uczucie. Po jednym z potajemnych spotkań pojawia się istota zdolna przybrać wygląd osoby, której ofiara pragnie najbardziej. Dla Naima przyjmuje twarz Ryana, dla Ryana staje się Naimem. Stworzenie zna ich słabości, naśladuje głos, gesty i wspomnienia, przez co każdy kontakt z ukochanym może okazać się śmiertelną pułapką. Bohaterowie próbują zachować dystans, lecz całkowite rozdzielenie oznacza podporządkowanie się ludziom, którzy już wcześniej chcieli wymazać ich uczucia. Rodziny oraz lokalna wspólnota interpretują zagrożenie zgodnie z własnymi przekonaniami, utrudniając chłopcom odróżnienie pomocy od kolejnej formy kontroli. Naim i Ryan muszą nauczyć się rozpoznawać prawdziwego człowieka pod znajomą twarzą, choć potwór wykorzystuje każdą oznakę bliskości. Ucieczka wymaga od nich zaufania w chwili, gdy zaufanie stało się najniebezpieczniejszym odruchem. Walka z nadprzyrodzoną siłą splata się z próbą ocalenia relacji, którą otoczenie przedstawia jako źródło zła. Największe zagrożenie rodzi się jednak z lęku, że potwór mówi głosem ludzi, których słuchali przez całe życie.