Jumanji (1995)

Alan Parrish jako chłopiec znajduje zakopaną planszówkę, z której wnętrza dobiega rytmiczne bębnienie. Wieczorem rozpoczyna rozgrywkę z koleżanką Sarah Whittle. Po rzucie kostką pionki przesuwają się same, a na środku planszy pojawia się zagadkowa wiadomość. Chwilę później Alan zostaje wciągnięty do niebezpiecznego świata ukrytego w grze, gdzie ma pozostać do czasu, aż ktoś wyrzuci odpowiedni wynik. Sarah ucieka przerażona i przez lata próbuje zapomnieć o tym, co zobaczyła. Dwadzieścia sześć lat później do dawnego domu Parrishów wprowadzają się osierocone rodzeństwo Judy i Peter Shepherd wraz z ciotką Norą. Dzieci odnajdują planszę na strychu i nieświadomie wznawiają przerwaną rozgrywkę. Każdy rzut uwalnia do rzeczywistości kolejne zagrożenie: dzikie zwierzęta, rośliny, owady i zjawiska, które stopniowo zamieniają spokojne miasteczko w dżunglę. Jeden z wyników uwalnia również dorosłego Alana. Bohater szybko rozumie, że jedyną szansą na cofnięcie chaosu jest doprowadzenie partii do końca. Do tego potrzebna jest jednak Sarah, która nie chce mieć z tajemniczą grą nic wspólnego. Cała czwórka musi kontynuować, choć każdy kolejny ruch może sprowadzić coś jeszcze groźniejszego. Alan dodatkowo musi zmierzyć się z myśliwym Van Peltem, który pojawia się wraz z jednym z rzutów i traktuje schwytanie dawnego więźnia gry jako swoją misję. Granica między planszą a rzeczywistością niemal znika, a dom Parrishów przestaje być jedynym miejscem dotkniętym skutkami rozgrywki.