Jeden na milion (2025)

Austin Lerette ma autyzm i wrodzoną łamliwość kości — schorzenie tak rzadkie i tak brutalne, że jego ciało jest dosłownie jednym z najbardziej kruchych na świecie. To, co mogłoby definiować go przez pryzmat ograniczeń, Austin przekształca w swoją własną perspektywę: radość z każdego dnia, bezpośredniość, która rozbraja każdego dorosłego i która jest źródłem nieustannego zaskoczenia dla ojca, Scotta. Scott jest mężczyzną, który przez lata nosił w sobie strach — o zdrowie syna, o przyszłość, o to, jak poradzi sobie żona, jak poradzi sobie rodzina. Kiedy małżeństwo Scotta zaczyna się kruszyć pod ciężarem tego wszystkiego, Austin, który według każdej teorii powinien być tym, kto potrzebuje wsparcia, staje się dla ojca nauczycielem czegoś, czego Scott nie nauczył się przez całe dorosłe życie: że każdy dzień może być najlepszym dniem, jeśli się na to zdecydujesz. Biograficzny film familijny Jona Gunna z Zacharym Levim i Meghann Fahy, oparty na prawdziwej historii rodziny Lerette, jest bez ambicji artystycznych, ale z sercem — kinem, które mówi wprost o tym, co czyni kogoś niezniszczalnym, i które robi to bez ironii.