Hrabia (2023)

Augusto Pinochet nie odchodzi tu do historii, bo historia nie chce go tak łatwo wypuścić. Dawny dyktator Chile okazuje się wampirem pamiętającym jeszcze rewolucyjną Francję, człowiekiem, który przez kolejne epoki zmieniał mundury, nazwiska i kraje, aż wreszcie osiadł na odległej farmie. Świat uznał go za zmarłego, lecz on wciąż trwa: zmęczony, próżny, otoczony przez żonę Lucíę, wiernego kamerdynera Fyodora i dzieci, które bardziej niż ojcowskiej miłości wypatrują spadku. Kiedy w Santiago pojawiają się makabryczne zabójstwa, rodzina zaczyna podejrzewać, że starzec wrócił do dawnych apetytów. Do posiadłości trafia Carmen, oficjalnie księgowa mająca uporządkować majątek, w istocie zakonnica z misją znacznie bardziej niebezpieczną niż audyt rodzinnych dokumentów. Jej obecność uruchamia serię rozmów, pokus i zdrad, w których polityczna zbrodnia miesza się z horrorem, a trupie serce dyktatury bije uparcie mimo deklarowanego pragnienia śmierci. Na farmie każdy czegoś chce: pieniędzy, wiecznego życia, rozgrzeszenia albo zemsty. I nikt nie zamierza powiedzieć całej prawdy, dopóki można jeszcze coś ukryć. Groteska działa tu jak lupa: zamiast spokojnej lekcji historii pojawia się rodzinne zebranie potworów, dla których wieczność nie oznacza mądrości, tylko kolejne lata chciwości, strachu i niedopowiedzianych rachunków.