Dogman (2023)

Zatrzymany nocą Douglas siedzi za kierownicą furgonetki wypełnionej psami, ubrany w sceniczny kostium i noszący ślady niedawnych wydarzeń. Podczas rozmowy z policyjną psycholożką Evelyn stopniowo odsłania drogę, która doprowadziła go do tej sytuacji. Jako dziecko był więziony przez brutalnego ojca w klatce razem z psami. Zwierzęta, zamiast stanowić zagrożenie, stały się jego pierwszą rodziną i jedynymi istotami reagującymi na przemoc bez uprzedzeń. Poważny uraz ograniczył sprawność Douglasa, lecz nie przerwał więzi z jego stadem. W domu dziecka poznał Salmę, która wprowadziła go w świat teatru, Szekspira i scenicznych przemian. Jako dorosły znajduje schronienie w opuszczonym obiekcie wraz z dziesiątkami psów, pracuje przy ich opiece i występuje w klubie, przybierając wizerunki słynnych francuskich pieśniarek. Zwierzęta pomagają mu zdobywać pieniądze, obserwować ludzi i docierać do miejsc niedostępnych dla człowieka. Reagują na gesty i polecenia Douglasa jak dobrze zorganizowana grupa, lecz pozostają dla niego przede wszystkim domem, którego wcześniej nie miał. Gdy lokalny gang zaczyna terroryzować mieszkańców, Douglas wykorzystuje niezwykłe umiejętności swoich podopiecznych, by przeciwstawić się napastnikom. Jego zeznanie łączy dziecięcą traumę, potrzebę akceptacji oraz działania wymierzone przeciw tym, którzy krzywdzą słabszych. Evelyn próbuje ustalić, gdzie kończy się obrona, a zaczyna prywatne wymierzanie sprawiedliwości.