Destrukcja (2016)

Davis Mitchell ma dobrze płatną pracę w firmie inwestycyjnej, wygodne życie i teścia, który jest jednocześnie jego przełożonym. Wszystko rozpada się w jednej chwili, gdy jego żona ginie w wypadku samochodowym. Otoczenie oczekuje żałoby, załamania albo przynajmniej wyraźnego smutku, lecz Davis sam nie potrafi rozpoznać, co właściwie czuje. Niedługo po tragedii próbuje kupić przekąskę z automatu w szpitalu. Maszyna zatrzymuje produkt, więc mężczyzna pisze skargę do firmy obsługującej urządzenie. Zamiast krótkiej reklamacji tworzy coraz bardziej osobiste listy, opisując małżeństwo, pracę oraz własne poczucie emocjonalnej pustki. Wiadomości czyta Karen, pracownica działu obsługi klienta, która z czasem nawiązuje z nim kontakt. Davis poznaje również jej nastoletniego syna Chrisa i trafia do świata bardzo odległego od uporządkowanego środowiska finansów. Jednocześnie zaczyna dosłownie rozbierać przedmioty na części, jakby chciał zobaczyć, co znajduje się pod powierzchnią lodówki, komputera czy własnego domu. Te działania irytują jego teścia Phila, który próbuje skierować energię zięcia w bardziej przewidywalną stronę. Davis zamiast odbudowywać dawną codzienność coraz mocniej sprawdza, ile z niej było naprawdę jego wyborem, a ile konstrukcją, którą przez lata bez zastanowienia utrzymywał. Karen nie próbuje zastąpić mu terapii ani rodziny, lecz jej obecność daje mu kontakt z kimś, kto nie oczekuje określonego sposobu przeżywania straty. Chris z kolei prowokuje Davisa do rozmów o rzeczach, które dorośli zwykle omijają.