Brzydka siostra (2025)

Elvira żyje w cieniu swojej przyrodniej siostry Agnes — kobiety, której uroda jest przez wszystkich traktowana jak fakt natury, jak coś oczywistego i decydującego o wartości człowieka. W świecie, gdzie zbliżający się bal królewski jest de facto konkursem piękności z nagrodą w postaci małżeństwa z księciem Julianem, Elvira wie, że jej szanse są bliskie zeru — dopóki nie trafia na doktora Esthetique'a, który proponuje rozwiązania dostępne tylko dla tych, którzy są gotowi znosić każde cierpienie w imię efektu. Operacje plastyczne, bolesne zabiegi i transformacje, które kosztują o wiele więcej niż pieniądze — Elvira płaci każdą cenę, żeby przestać być tą brzydką. Norweska satyra body horror w reżyserii Emilie Blichfeldt, zrealizowana jako feministyczna dekonstrukcja Kopciuszka, stawia w centrum postać, którą baśniowa tradycja zawsze traktowała jako tło — i zadaje jej pytanie, które ta tradycja nigdy nie zadała: co czujesz, kiedy cały świat mówi ci, że nie wystarczasz? Nagrodzony na Norweskim Festiwalu Filmowym Amanda za najlepszy debiut — mroczny, momentami trudny do oglądania i zupełnie niejednoznaczny moralnie.