Alfa i Omega 3: Igrzyska w wilczym stylu (2014)

Klaudyna dowiaduje się o zawodach, w których młode wilki z różnych stad rywalizują w serii sprawnościowych konkurencji. Zachodnie stado nie wystawiło własnej drużyny, co szczególnie irytuje ambitną córkę Kate i Humphreya. Razem z rodzeństwem postanawia zebrać zespół mimo krótkiego czasu na przygotowania. Do grupy dołączają także leśni przyjaciele spoza wilczego stada, dzięki czemu skład daleko odbiega od oczekiwań organizatorów przyzwyczajonych do drużyn złożonych z młodych alf. Humphrey zostaje trenerem i szybko przekonuje się, że każdy zawodnik ma inne mocne strony oraz własne problemy do przepracowania. Największym rywalem okazuje się ekipa z północy prowadzona przez Narsa, który traktuje zawody jak osobiste rozliczenie z dawną porażką. Jego syn Fleet poznaje Klaudynę i zaczyna patrzeć na przeciwniczkę inaczej niż ojciec. Kolejne konkurencje wymagają szybkości, współpracy i opanowania, a presja zwycięstwa coraz mocniej wpływa na relacje między młodymi uczestnikami. Klaudyna chce udowodnić, że potrafi dorównać osiągnięciom swojej matki, lecz z czasem odkrywa, że wynik nie jest jedyną rzeczą, która określa wartość zawodnika. Rywalizacja staje się też próbą dla Fleeta, zmuszonego wybierać między oczekiwaniami Narsa a własnym poczuciem uczciwości. W składzie zachodniej drużyny liczy się więc nie pochodzenie, lecz umiejętność wykorzystania nietypowych talentów każdego uczestnika, co od początku odróżnia ją od bardziej jednolitej ekipy północy.