Wściekłe psy (1992)

Joe Cabot zbiera grupę doświadczonych przestępców do napadu na transport diamentów. Większość uczestników wcześniej się nie zna, dlatego każdy otrzymuje kolorystyczny pseudonim, a prywatne informacje mają pozostać poza rozmową. Pan Biały, Pan Pomarańczowy, Pan Blond, Pan Różowy, Pan Brązowy i Pan Niebieski poznają jedynie szczegóły potrzebne do wykonania zadania. Plan wygląda profesjonalnie, lecz podczas napadu sytuacja gwałtownie wymyka się spod kontroli. Policja pojawia się podejrzanie szybko, padają strzały, a część ekipy ginie lub znika. Ci, którym udaje się uciec, spotykają się w pustym magazynie wyznaczonym wcześniej jako punkt zbiórki. Pan Pomarańczowy jest ciężko ranny, Pan Biały próbuje utrzymać go przy życiu, a Pan Różowy przynosi najgorszą możliwą teorię: ktoś z grupy musiał współpracować z policją. Wraz z przybyciem kolejnych uczestników napięcie rośnie. Każdy pamięta przebieg napadu trochę inaczej, a zachowanie Pan Blond'a budzi szczególne obawy. Mężczyźni próbują odtworzyć wydarzenia, ocenić, kto mógł zdradzić plan, i zdecydować, co zrobić ze skradzionymi diamentami. Fragmenty wcześniejszych spotkań odsłaniają stopniowo relacje między członkami ekipy, lecz żadna nowa informacja nie zmniejsza wzajemnej podejrzliwości. Zamknięty magazyn staje się miejscem konfrontacji, w której lojalność ma równie duże znaczenie jak broń.