Ukryty wymiar (1997)

Siedem lat po tajemniczym zaginięciu eksperymentalnego statku kosmicznego w okolicach Neptuna z przestrzeni dociera sygnał wskazujący, że jednostka niespodziewanie wróciła. Władze wysyłają ekipę ratunkową dowodzoną przez kapitana Millera, a na pokładzie znajduje się również doktor William Weir, konstruktor niezwykłego napędu zaginionego pojazdu. Urządzenie miało umożliwiać pokonywanie ogromnych odległości przez zakrzywienie przestrzeni zamiast tradycyjnego lotu. Po dotarciu na miejsce ratownicy zastają statek pusty, choć systemy zaczynają działać, a zapis ostatnich chwil poprzedniej załogi sugeruje, że wydarzyło się tam coś znacznie poważniejszego niż awaria techniczna. Sytuacja komplikuje się, gdy członkowie ekspedycji zaczynają doświadczać wizji związanych z własnymi lękami, poczuciem winy i bolesnymi wspomnieniami. Weir próbuje ustalić, gdzie jednostka przebywała przez siedem lat, podczas gdy Miller koncentruje się na bezpieczeństwie ludzi i możliwości powrotu. Zamknięci daleko od Ziemi ratownicy nie mogą po prostu odlecieć przy pierwszych oznakach zagrożenia. Uszkodzenia ich własnego transportu zmuszają ich do pozostania na pokładzie obiektu, który coraz mniej przypomina martwy wrak. Załoga musi ustalić, czy eksperymentalny napęd jedynie otworzył drogę przez przestrzeń, czy pozwolił również czemuś przejść w przeciwną stronę. W miarę pogarszania się sytuacji załoga musi rozstrzygnąć, czy walczy z awarią, wpływem nieznanej technologii, czy z czymś, czego nie da się opisać językiem zwykłej misji ratunkowej.