Ostatni oddech (2025)

Chris Lemons jest nurkiem głębinowym pracującym przy podmorskiej rurociągowej infrastrukturze na Morzu Północnym — jednym z tych zawodów, gdzie precyzja procedur jest dosłownie kwestią życia i śmierci. Podczas rutynowej operacji w głębinie coś idzie katastrofalnie nie tak: pępowina łącząca Chrisa z łodzią zaplątuje się i pęka, zostawiając go samego, setki metrów pod powierzchnią, z zapasem powietrza na kilka minut. Na górze Duncan i Mogens — dwaj doświadczeni nurcy i bliscy współpracownicy Chrisa — uruchamiają wyścig z czasem, który jest matematycznie i fizycznie niemal niemożliwy do wygrania. Film oparty jest na prawdziwym zdarzeniu z 2012 roku i na dokumentalnym filmie Alexa Parkinsona z 2019 roku, który za podstawę posłużył tej aktorskiej rekonstrukcji. Woody Harrelson, Simu Liu i Finn Cole budują napięcie nie przez efekty specjalne, lecz przez to, co dzieje się między ludźmi uwięzionymi po obu stronach granicy między ocaleniem a niemożliwym — to kino survivalowe zakorzenione w faktach, gdzie każda sekunda jest policzalna i gdzie wynik był znany tylko tym, którzy tam byli.