Kevin sam w domu (1990)

Ośmioletni Kevin McCallister ma dość hałaśliwej rodziny, która tuż przed Bożym Narodzeniem przygotowuje się do wspólnego wyjazdu do Paryża. Po kłótni z rodzeństwem chłopiec zostaje odesłany na noc do pokoju na poddaszu i w złości życzy sobie, żeby wszyscy zniknęli. Rankiem odkrywa pusty dom. W wyniku zamieszania, awarii budzików i pośpiechu rodzice rzeczywiście wyjechali bez niego, a pomyłkę zauważają dopiero w trakcie podróży. Kevin początkowo traktuje samotność jak spełnienie marzeń: je, na co ma ochotę, ogląda zakazane filmy i korzysta z całego domu bez kontroli dorosłych. Szybko musi jednak radzić sobie z zakupami, praniem, własnymi lękami i świadomością, że nikt nie wróci natychmiast. Poważniejsze zagrożenie pojawia się wraz z Harrym i Marvem, włamywaczami obserwującymi opuszczone na święta posesje. Kiedy orientują się, że w domu McCallisterów został jedynie chłopiec, uznają go za łatwy cel. Kevin nie zamierza oddawać rodzinnego domu bez walki. Wykorzystując pomysłowość i wszystko, co znajduje pod ręką, przygotowuje się do nocnej wizyty przestępców, jednocześnie coraz lepiej rozumiejąc, czego naprawdę brakuje mu podczas samotnych świąt. Chłopiec zaczyna też inaczej patrzeć na starego sąsiada Marleya, którego wcześniej przedstawiano mu jako kogoś groźnego, choć rzeczywiste spotkanie nie pasuje do dziecięcych opowieści.