Dom śmierci (2025)

Max jest nastolatkiem, który nie słucha zasad i regularnie wpada w kłopoty. Tym razem konsekwencje jego wyborów są poważne — sąd skazuje go na odbycie obowiązkowych prac społecznych w lokalnym domu opieki nad osobami starszymi. Max trafia do miejsca, które z zewnątrz wygląda jak każdy inny tego typu ośrodek: korytarze, pielęgniarki, starsi podopieczni i cisza przerywana jedynie dźwiękami telewizora. Szybko jednak coś przykuwa jego uwagę — czwarte piętro budynku jest objęte bezwzględnym zakazem wstępu, a personel reaguje na pytania na ten temat w sposób, który bardziej niepokoi niż uspokaja. Max jest z natury osobą, której ciężko wysiedzieć z boku, gdy coś nie daje mu spokoju, więc zaczyna szukać odpowiedzi na własną rękę. To, co stopniowo odkrywa, nie ma nic wspólnego ze zwykłymi tajemnicami instytucjonalnymi ani z tym, czego mógł się spodziewać — sekrety skrywane przez mieszkańców i opiekunów sięgają znacznie głębiej i mroczniej, niż cokolwiek, co Max widział do tej pory. Horror balansuje między mrocznym humorem a autentycznym niepokojem, wciągając widza w historię, w której nic nie jest takie, na jakie wygląda na pierwszy rzut oka, a każda odpowiedź rodzi kolejne, jeszcze trudniejsze pytanie.