Nie oddalaj się (2024)

Gdzieś w odludnych lasach, z dala od cywilizacji, matka o imieniu Jo wychowuje dwóch synów — Samuela i Nolana — w całkowitej izolacji. Przekonuje chłopców, że świat za ogrodzeniem jest opanowany przez zło, które poluje na ludzi, i że jedyną ochroną jest lina łącząca ich z domem — nigdy nie wolno jej puścić. Samuel wierzy matce bezgranicznie i respektuje zasady bez pytania. Nolan jest bardziej nieufny — zaczyna podważać historię, którą słyszał od urodzenia, i zadawać pytania, na które Jo nie chce odpowiadać. Im starsi się stają, tym bardziej rośnie napięcie między tym, co matka mówi, a tym, co chłopcy zaczynają sami dostrzegać. Nie wiadomo, czy zło naprawdę istnieje za progiem, czy też tkwi bliżej niż którekolwiek z nich jest w stanie przyznać. Horror psychologiczny Alexandre'a Aji buduje napięcie nie przez efekty, lecz przez pytanie, które powoli staje się coraz bardziej naglące: czy Nolan ma rację, że da się żyć inaczej, czy Samuel słusznie ufa matce, która nigdy nie pozwoliła im sprawdzić tego na własne oczy?