Mickey 17 (2025)

Mickey Barnes nie jest typem, który zapewnia sobie przyszłość mądrymi decyzjami — wystarczyło kilka złych ruchów, żeby wylądować w sytuacji bez wyjścia. Zgłosił się więc jako Expendable na misję kolonizacyjną na odległą planetę Niflheim: ktoś, kto istnieje po to, żeby wykonywać zadania zbyt ryzykowne dla reszty załogi i kogo po śmierci można odtworzyć z backupu wspomnień w nowym ciele. Mickey ginie po raz siedemnasty — i wszystko byłoby zgodnie z procedurą, gdyby nie to, że Mickey 17 jakoś przeżył. Na pokładzie statku są teraz jednocześnie Mickey 17 i Mickey 18: dwóch identycznych, lecz przez ostatnie godziny już nieco różnych Mickeyów, z których każdy ma równorzędne roszczenia do własnego istnienia, a których jednoczesna obecność jest absolutnie niedopuszczalna według regulaminu. Czarna komedia science fiction Bonga Joon-hoo z Robertem Pattinsonem w podwójnej roli to satyra polityczna owinięta w futurystyczny kostium — z dowodzącym misją bezwzględnym politykiem jako karykaturą władzy absolutnej, z Niflheim jako kolonialnym projektem w kosmicznej skali i z dwoma wersjami tej samej osoby, które muszą razem zdecydować, kto ma prawo przeżyć.