Enkel für Fortgeschrittene (2023)

Karin wraca do Essen po roku spędzonym w Nowej Zelandii jako wypożyczona babcia i szybko odkrywa, że dom bez niej nie zamarł z tęsknoty. Harald przywykł do sąsiedzkiej opieki Sigrid, ta ma już nawet klucz, a podejrzliwość żony rośnie szybciej niż rozsądek. Po kłótni Karin ląduje u Gerharda, który sam prowadzi wojnę z Aydinem, spóźniającym się dostawcą gazety. Philippa, jej swobodna, hippisowska szwagierka, mieszka tymczasem u ciężarnej córki Anniki. Kiedy dziewczyna musi leżeć, a prowadzona przez nią świetlica dla starszych dzieci zostaje bez opieki, seniorki wchodzą do akcji z energią ludzi, którym nikt już nie powinien mówić, że czegoś nie wypada. Nastolatki najpierw patrzą na nie jak na osobliwość z innej epoki, lecz nietypowe metody szybko zaczynają działać. Do pomocy dołącza Gerhard, trochę z przypadku, trochę przez Aydina, którego obecność wyraźnie wytrąca go z równowagi. Między żalem małżeńskim, rodzinnymi pretensjami i próbami swatania zaczyna się komedia o późnej odwadze, potrzebie bliskości i chaosie, jaki powstaje, gdy dorośli udają, że wszystko mają dawno poukładane. Dzieci potrzebują opieki, seniorzy – zadania, a całe towarzystwo – szczerości, która przychodzi zwykle dopiero wtedy, gdy nie da się już przykryć bałaganu żartem ani dobrymi intencjami.