Dyktator (2012)

Admirał Generał Aladeen od dzieciństwa rządzi Wadiyą jak prywatną własnością. Zmienia słowa w języku, organizuje zawody, w których sam musi zwyciężać, i rozwija program nuklearny budzący niepokój społeczności międzynarodowej. Gdy ONZ grozi interwencją, przywódca przyjeżdża do Nowego Jorku, aby wystąpić przed zgromadzeniem i obronić niezależność swojego państwa. Jego wuj Tamir ma jednak własne plany. Aladeen zostaje porwany, pozbawiony charakterystycznej brody i zastąpiony przez mało rozgarniętego sobowtóra, który ma zgodzić się na demokratyzację Wadiyi oraz otwarcie jej zasobów ropy dla zagranicznych interesów. Bez ochrony, pieniędzy i rozpoznawalnego wyglądu Aladeen ląduje na ulicach miasta, którego kultury kompletnie nie rozumie. Pomoc znajduje u Zoey, prowadzącej ekologiczny sklep i otwarcie krytykującej autorytaryzm. Aladeen ukrywa przed nią swoją prawdziwą tożsamość, jednocześnie próbując dostać się do hotelu, w którym przebywa jego sobowtór. Spotkanie z Nadalem, dawnym szefem programu nuklearnego, daje mu szansę na odzyskanie pozycji. Najtrudniejsze okazuje się jednak funkcjonowanie bez automatycznego posłuszeństwa otoczenia oraz zderzenie własnych przekonań z ludźmi, których wcześniej traktował wyłącznie jako narzędzia władzy. Kontakt z nowojorską codziennością daje mu przy tym doświadczenia kompletnie obce w pałacu: musi pracować, słuchać cudzych opinii i przekonywać ludzi bez groźby więzienia. Każda z tych czynności okazuje się dla niego osobnym problemem.