28 tygodni później (2007)

Dwadzieścia osiem tygodni po wybuchu epidemii śmiercionośnego wirusa Wielka Brytania uchodzi za miejsce, w którym najgorsze już minęło. Wojska dowodzone przez Amerykanów zabezpieczają część Londynu i rozpoczynają sprowadzanie cywilów. W pierwszej grupie wracają Tammy i Andy, dzieci Dona Harrisa. Ojciec przeżył pierwszą falę zakażeń, ale podczas spotkania z dziećmi nie mówi całej prawdy o okolicznościach, w których stracił ich matkę Alice. Rodzeństwo wymyka się ze strzeżonej strefy do dawnego domu, gdzie dokonuje odkrycia podważającego przekonanie służb, że zagrożenie zostało całkowicie usunięte. Wojskowa lekarka Scarlet zauważa przy tym biologiczną cechę mogącą mieć znaczenie dla badań nad wirusem. System bezpieczeństwa przygotowany na pojedyncze incydenty szybko zostaje wystawiony na próbę. Gdy zakażenie ponownie pojawia się w obszarze pełnym cywilów, dowództwo musi zdecydować, jak zatrzymać rozprzestrzenianie się choroby. Tammy i Andy próbują wydostać się z zamykanych sektorów, a pomagają im Scarlet oraz żołnierz Doyle. Ulice odradzającego się Londynu ponownie stają się niebezpiecznym labiryntem, w którym nie wystarczy unikać zarażonych. Równie groźne są procedury mające powstrzymać epidemię za wszelką cenę. Dodatkowym problemem jest możliwość, że nie każdy nosiciel reaguje na zakażenie w taki sam sposób, co dla lekarzy może oznaczać zarówno nadzieję, jak i nowe ryzyko.