Wdowia Zatoka

Tom Loftis jest burmistrzem odległej wyspy u wybrzeży Nowej Anglii i ma pomysł, który jego zdaniem może uratować podupadającą społeczność: trzeba ściągnąć turystów. Miejscowi nie podzielają entuzjazmu. Brak stabilnego zasięgu, trudny dojazd i stare opowieści o klątwie skutecznie zniechęcają przyjezdnych, ale Tom traktuje historie o duchach, potworach i nieszczęściach jak folklor hamujący rozwój. Chce też zapewnić lepszą przyszłość nastoletniemu synowi Evanowi, który coraz mocniej odczuwa izolację rodzinnego miejsca. Gdy kampania promocyjna wreszcie zaczyna działać, na wyspę przybywają goście, a wraz z nimi powracają zdarzenia przypominające najbardziej niedorzeczne lokalne legendy. Dziwna mgła, niepokojące incydenty w starej gospodzie i kolejne ostrzeżenia mieszkańców sprawiają, że burmistrzowi coraz trudniej utrzymywać, iż wszystko ma racjonalne wyjaśnienie. Wyck, miejscowy rybak przekonany o realności klątwy, widzi w nowych wydarzeniach sygnał, że wyspa ponownie się budzi. Tom znajduje się w niewygodnej sytuacji: zamknięcie atrakcji oznaczałoby porażkę planu gospodarczego, ale ignorowanie zagrożenia naraża mieszkańców i turystów. Każda próba udowodnienia, że kolejne straszne miejsce jest bezpieczne, dostarcza następnych powodów do niepokoju. Z czasem burmistrz musi przestać pytać, czy legendy są prawdziwe, a zacząć zastanawiać się, skąd się wzięły i czego właściwie domaga się wyspa.