Don't Move (2024)

Iris jedzie na miejsce w górach, by pożegnać się ze wspomnieniem po stracie syna — to szczyt, na którym bywali razem. Gdy jest sama na odludziu, podchodzi do niej obcy mężczyzna. Zanim zorientuje się, co się dzieje, wstrzykuje jej substancję paraliżującą — środek, który stopniowo pozbawia ciało zdolności do ruchu, ale nie odbiera świadomości. Iris wie, że ma tylko kilkanaście minut, zanim całkowicie unieruchomi ją farmakologiczny paraliż, i że nikt w okolicy nie wie, gdzie jest. Thriller w całości rozgrywa się w górskim terenie, a napięcie buduje się przez samo odliczanie czasu i topografię miejsca — każdy metr, który Iris jest w stanie pokonać, zanim nogi przestają jej słuchać, może zadecydować o wszystkim. To kino oparte niemal wyłącznie na fizyczności i presji czasu, gdzie brak akcji zastępuje lodowate napięcie wynikające z jednego pytania: czy uda się uciec komuś, kto traci kontrolę nad własnym ciałem.